Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą ad 6

Zaostrzenia płuc i stosowanie antybiotyków zgodnie z badanym okresem i schematem. Podczas pierwszego i drugiego okresu badania nie było różnic między dwiema badanymi grupami pod względem częstości zaostrzeń płucnych (P> 0,4) (Tabela 4). W trzecim okresie mniej pacjentów miało zaostrzenia w płucach podczas podawania tobramycyny (3 procent) niż podczas podawania placebo (20 procent) (P = 0,06). Zaobserwowano wyraźniejszy trend w stosowaniu antybiotyków (Tabela 4); w trzecim okresie więcej pacjentów (49%) otrzymywało antybiotykoterapię (doustnie i pozajelitowo), zainicjowaną podczas podawania placebo, niż podczas podawania tobramycyny (15%) (P = 0,006). Toksyczność
Stężenie kreatyniny w surowicy wszystkich pacjentów pozostawało w normalnym zakresie przez cały okres obserwacji. Continue reading „Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą ad 6”

Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą cd

Obliczono resztkową objętość (RV) i stosunek RV do TLC. Badanie funkcji płuc przeprowadzono zgodnie z opublikowanymi wytycznymi dotyczącymi oceny u dzieci27 i dorosłych28. Wyniki wyrażono w procentach przewidywanych na podstawie standardów właściwych dla wieku, płci i wzrostu (zaadaptowanych z Knudsen i wsp.26). Bezwzględne objętości płuc mierzono metodą pletyzmografii objętościowej27. Podczas każdego 28-dniowego okresu podawania leku lub placebo pacjenci kontaktowali się w przypadkowych terminach i prosili o przesłanie próbki moczu do laboratorium podstawowego. Continue reading „Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą cd”

Ekspresja endoteliny-1 w płucach pacjentów z nadciśnieniem płucnym ad

Grupa składała się z 11 pacjentów z pleksogenną arteriopatią płuc (stopnie od 4 do 6), z których 18 miało kliniczną diagnozę pierwotnego nadciśnienia płucnego zgodnie z kryteriami National Heart, Lung and Blood Institute19 (Tabela 1). Grupa 2 składała się z 17 pacjentów z wtórnymi przyczynami nadciśnienia płucnego i nie więcej niż stopnia arteriopatii płucnej stopnia 3. 18 (Tabela 2). Pacjenci z wtórnym nadciśnieniem płucnym byli starsi od pacjentów z pleksogenną arteriopatią płuc i mieli znacznie niższe wymuszone objętości wydechowe, zdolności dyfuzyjne dla tlenku węgla i poziomy hemoglobiny. Nie stwierdzono jednak istotnych różnic w tętniczym ciśnieniu płucnym i oporze naczyniowym między obiema grupami. Continue reading „Ekspresja endoteliny-1 w płucach pacjentów z nadciśnieniem płucnym ad”

Ekspresja endoteliny-1 w płucach pacjentów z nadciśnieniem płucnym

Nadciśnienie płucne jest często stanem progresywnym, charakteryzującym się nieubłaganym wzrostem oporu naczyniowego płuc, który ostatecznie prowadzi do niewydolności serca i śmierci. Chociaż czynniki inicjujące mogą się znacznie różnić u pacjentów z pierwotnymi i różnymi drugorzędowymi przyczynami nadciśnienia płucnego, mogą istnieć powszechne ścieżki progresji, które odzwierciedlają ograniczony zakres odpowiedzi naczyniowej na uszkodzenie. Powszechnie występujące w wielu postaciach nadciśnienia płucnego jest proliferacja komórek mięśni gładkich w naczyniach krwionośnych, a często również wszczepienie się i utrwalenie dotychczas nieznanych mechanizmów. Powstałe zgrubienie w jamie brzusznej i przyśrodkowej może zmniejszyć kaliber naczyń oporowych i zamknąć małe kanały naczyniowe. Ponadto, zwężenie naczyń może również przyczyniać się do niewłaściwego wzrostu oporu naczyniowego płuc u wielu pacjentów z nadciśnieniem płucnym2. Continue reading „Ekspresja endoteliny-1 w płucach pacjentów z nadciśnieniem płucnym”

Niedobór białka autoimmunologicznego S u chłopca z ciężką chorobą zakrzepowo-zatorową czesc 4

Stężenia antytrombiny III (1,01 U na mililitr), plazminogenu (1,31 U na mililitr), kofaktora heparynowego II (1,02 U na mililitr) i białka C (antygen, 0,91 U na mililitr, aktywność przeciwzakrzepową, 1,01 U na mililitr) były prawidłowe . Stężenia białka S pacjenta były znacznie zmniejszone, z 0,14 U całkowitego antygenu S białka na mililitr i mniej niż 0,06 U wolnego białka S i aktywności antykoagulantu S białka na mililitr. Przekreślona immunoelektroforeza wykazała wyraźnie zredukowany, słabo wytrącony katodalną precypitat odpowiadający białku S związanemu przez białko wiążące C4b, bez wytrącania w obszarze wolnego białka S szczytu. Poziom białka wiążącego C4b wynosił 1,40 U na mililitr. Poziomy czynnika VII (0,84 U na mililitr), IX (1,00 U na mililitr), x (0,98 U na mililitr) i II (1,04 U na mililitr) były prawidłowe. Continue reading „Niedobór białka autoimmunologicznego S u chłopca z ciężką chorobą zakrzepowo-zatorową czesc 4”

Limfocytopenia T CD4 + bez zakażenia HIV

Raporty z 11 lutego czasopisma przeglądają epidemiologię AIDS bez zakażenia ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) lub idiopatycznej limfocytopenii T CD4 + 1-7. Dwa z tych badań donoszą, że AIDS jest nieobecny i utrzymująca się idiopatyczna limfocytopenia T CD4 + jest rzadka w dużych, prospektywnych badaniach seronegatywnych biorców transfuzji5 i homoseksualnych mężczyzn6. Podobnie, nie znaleźliśmy uporczywej idiopatycznej limfocytopenii limfocytowej CD4 + lub warunków definiujących AIDS w siedmioletnim badaniu prospektywnym 732 mężczyzn seronegatywnych w przypadku HIV typu 1. Nasi uczniowie są częścią Studium Zdrowia Mężczyzn w San Francisco i Szpitala Ogólnego w San Francisco Kohorta i stanowią próbkę populacyjną. Próba obejmuje 206 wyłącznie heteroseksualnych mężczyzn, co stanowi podstawę do porównania między grupami o zasadniczo różnych poziomach ryzyka w przypadku infekcji przenoszonych drogą płciową. Continue reading „Limfocytopenia T CD4 + bez zakażenia HIV”

Badania na brodawczaka ludzkiego i papanicolaou w celu zbadania raka szyjki macicy ad

Europejskie wytyczne zalecają, aby badania HPV nie były przyjmowane jako podstawowe narzędzie do badań przesiewowych, dopóki nie zostaną uzyskane wyniki z randomizowanych badań dotyczących wpływu badań przesiewowych szyjki macicy na obecność HPV na częstość występowania śródnabłonkowej neoplazji szyjki macicy stopnia 3 lub raka, wykrytych podczas kolejnych badań przesiewowych.10 Kilka takich badań zostały uruchomione, ale jak dotąd zgłoszono jedynie dane bazowe.11-16 Częstość występowania szczytów zakażenia HPV u kobiet w wieku 20 lat, ale ponieważ infekcja jest zwykle przemijająca, 17-19 lat swoistość badań przesiewowych pod kątem HPV jest wyższa u kobiet w wieku 35 lat lub starszych niż u młodszych kobiet.20 Częstość występowania w zależności od wieku szczytów raka szyjki macicy w wieku około 40 lat, co sugeruje, że skuteczność testów na obecność wirusa HPV powinna być maksymalna w przypadku kobiet w wieku od 30 do 40 lat. Przedstawiono wyniki populacyjnego, randomizowanego, kontrolowanego badania, w którym kobiety w wieku od 32 do 38 lat poddano badaniom przesiewowym na raka szyjki macicy za pomocą testu cytologicznego plus test na zakażenie HPV lub za pomocą samego testu cytologicznego.
Metody
Projekt badania
Szwedzki program badań przesiewowych w kierunku raka szyjki macicy zaprasza kobiety w wieku od 23 do 50 lat na przeprowadzanie badań przesiewowych w kierunku raka szyjki macicy w odstępach 3-letnich, a kobiety w wieku od 51 do 60 lat poddaje się badaniom przesiewowym w pięcioletnich odstępach czasu. Kobiety zaproszone do badań przesiewowych wybiera się z rejestru ludności, w którym wymienione są wszystkie kobiety w Szwecji; kobiety, które zostały zarejestrowane w rejestrach badań cytologicznych, które niedawno przeszły badanie cytologiczne poza programem badań przesiewowych, nie są zaproszone do udziału w programie badań przesiewowych.
Pomocą były wszystkie kobiety w wieku od 32 do 38 lat, które uczestniczyły w programie przesiewowym od maja 1997 r. Continue reading „Badania na brodawczaka ludzkiego i papanicolaou w celu zbadania raka szyjki macicy ad”

Badania przesiewowe DNA wirusa brodawczaka ludzkiego i Papanicolaou pod kątem raka szyjki macicy ad 7

Nasze odkrycia, które nie potwierdzają tego twierdzenia, pozwoliły nam zebrać dane z obu grup, aby uzyskać wgląd w różne algorytmy przesiewowe. Podniesienie progu dla pozytywności HPV z do 2 pg DNA na mililitr zmniejszyło liczbę odesłań do kolposkopii, jednocześnie utrzymując czułość większą niż czułość testu Pap na poziomie progowym dla ASCUS. Nasze wyniki potwierdzają propozycję, że selekcja HPV w rozmazach wykazujących ASCUS jest prawie tak samo czuła jak natychmiastowa kolposkopia, a odesłania do kolposkopii pozostają niskie.3,4 Inną opcją jest zastosowanie do badania przesiewowego HPV, a następnie triage pacjentów z pozytywnymi testami HPV z testem Pap. , jest wspierany przez inne prace. 30,31 Nasza ocena post hoc tej strategii wykazała znacznie niższą czułość niż samodzielne testy HPV (53,8% w porównaniu z 97,4%). Continue reading „Badania przesiewowe DNA wirusa brodawczaka ludzkiego i Papanicolaou pod kątem raka szyjki macicy ad 7”