Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu ad 6

Nudności i wymioty były niemal powszechne. U 44 pacjentów zgłoszono utratę słuchu o wysokiej częstotliwości. Dwudziestu jeden pacjentów (z których 15 było niemowlętami w wieku poniżej 24 miesięcy w momencie rozpoznania) zostało wykluczonych z badania, ponieważ ich rodzice nie wyrazili zgody na dalszą terapię. Spośród 198 dzieci w badaniu mierzono wzrost w 166 i masę w 186 przed rozpoczęciem chemioterapii. Spośród 77 dzieci, które nadal podążały za protokołem pod koniec roku (ale przed rozpoczęciem radioterapii), wysokość oceniano w 59, a wagę w 69. Continue reading „Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu ad 6”

Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą cd

Obliczono resztkową objętość (RV) i stosunek RV do TLC. Badanie funkcji płuc przeprowadzono zgodnie z opublikowanymi wytycznymi dotyczącymi oceny u dzieci27 i dorosłych28. Wyniki wyrażono w procentach przewidywanych na podstawie standardów właściwych dla wieku, płci i wzrostu (zaadaptowanych z Knudsen i wsp.26). Bezwzględne objętości płuc mierzono metodą pletyzmografii objętościowej27. Podczas każdego 28-dniowego okresu podawania leku lub placebo pacjenci kontaktowali się w przypadkowych terminach i prosili o przesłanie próbki moczu do laboratorium podstawowego. Continue reading „Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą cd”

Zapobieganie osteoporozie kortykosteroidów – porównanie wapnia, kalcytriolu i kalcytoniny ad 7

Donosowa i domięśniowa kalcytonina może zarówno zmniejszać ubytki kręgosłupa u pacjentów leczonych kortykosteroidami39. Ważne jest, aby pamiętać, że sam wapń nie zapobiegał utracie kości z kręgosłupa lędźwiowego w naszym badaniu, ale wskaźnik utraty w tej grupie był mniejszy niż wcześniej zgłaszano u pacjentów otrzymujących terapię kortykosteroidalną5,19. W związku z tym wapń może zmniejszać ubytek kostny związany z kortykosteroidami, w sposób zgodny z wcześniejszymi badaniami sugerującymi pewną korzyść z samego wapnia u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy40. Nasze stwierdzenie zmniejszenia utraty kości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, ale nie w innych miejscach, jest zgodne z różnym wpływem kortykosteroidów w różnych miejscach kości. Pacjenci leczeni kortykosteroidami tracą więcej kości z kręgosłupa lędźwiowego niż z promienia, 3 i istnieją specyficzne miejscowo reakcje na środki stosowane w leczeniu osteoporozy42-44. Continue reading „Zapobieganie osteoporozie kortykosteroidów – porównanie wapnia, kalcytriolu i kalcytoniny ad 7”

Zapobieganie osteoporozie kortykosteroidów – porównanie wapnia, kalcytriolu i kalcytoniny ad 5

Jednoroczne wyniki reprezentowały 92 pacjentów, a dwuletnie wyniki 64 pacjentów. Pacjenci leczeni samym wapniem (grupa 3) stracili istotnie więcej kości z kręgosłupa lędźwiowego w pierwszym roku (-4,3 . 5,5% rocznie) niż grupy i 2 (-0,2 . 6,5 i -1,3 . 5,6% rocznie odpowiednio: P = 0,0035) (rysunek 1). Continue reading „Zapobieganie osteoporozie kortykosteroidów – porównanie wapnia, kalcytriolu i kalcytoniny ad 5”

Niedobór białka autoimmunologicznego S u chłopca z ciężką chorobą zakrzepowo-zatorową czesc 4

Stężenia antytrombiny III (1,01 U na mililitr), plazminogenu (1,31 U na mililitr), kofaktora heparynowego II (1,02 U na mililitr) i białka C (antygen, 0,91 U na mililitr, aktywność przeciwzakrzepową, 1,01 U na mililitr) były prawidłowe . Stężenia białka S pacjenta były znacznie zmniejszone, z 0,14 U całkowitego antygenu S białka na mililitr i mniej niż 0,06 U wolnego białka S i aktywności antykoagulantu S białka na mililitr. Przekreślona immunoelektroforeza wykazała wyraźnie zredukowany, słabo wytrącony katodalną precypitat odpowiadający białku S związanemu przez białko wiążące C4b, bez wytrącania w obszarze wolnego białka S szczytu. Poziom białka wiążącego C4b wynosił 1,40 U na mililitr. Poziomy czynnika VII (0,84 U na mililitr), IX (1,00 U na mililitr), x (0,98 U na mililitr) i II (1,04 U na mililitr) były prawidłowe. Continue reading „Niedobór białka autoimmunologicznego S u chłopca z ciężką chorobą zakrzepowo-zatorową czesc 4”