Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu ad 7

Obiektywne odpowiedzi obserwowano w miejscach zarówno pierwotnej choroby, jak i przerzutów w obrębie nerwicy. Chemioterapia zapobiegała progresji choroby, a dozwolona radioterapia była opóźniona o 1-2 lata u znacznej części pacjentów. Najlepsze wyniki uzyskano u pacjentów, u których stwierdzono całkowitą chirurgiczną resekcję zlokalizowanej choroby. W tej podgrupie 74 procent dzieci w wieku poniżej 24 miesięcy w chwili rozpoznania i 91 procent osób w wieku od 24 do 36 miesięcy nie miało progresji choroby podczas samego leczenia chemioterapią przez rok. Wśród młodszych pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię przez dwa lata, dwie trzecie osób z całkowicie wyciętymi lub zlokalizowanymi guzami nie miało progresji choroby po zakończeniu chemioterapii. Continue reading „Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu ad 7”

Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu czesc 4

Całkowitą lub częściową odpowiedź uzyskano u 39 procent spośród 102 pacjentów, którzy mogliby zostać poddani ocenie. Wskaźnik odpowiedzi różnił się istotnie w zależności od rodzaju guza (P = 0,05), od 0% u dzieci z glejakami mózgu-trzonu do 60% u dzieci ze złośliwymi glejakami (Tabela 3). Osiemnaście dzieci miało pozytywne mielogramy. W tej podgrupie 61 procent miało odpowiedzi (siedem pełne i cztery częściowe). Czworo dzieci miało przerzuty śródczaszkowe, które różniły się radiologicznie od pierwotnych guzów; jeden miał pełną i dwie częściową odpowiedź. Continue reading „Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu czesc 4”

Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu

Przeżywalność niemowląt i bardzo małych dzieci z guzami mózgu jest znacznie gorsza niż u starszych dzieci, zarówno ogólnie, jak i dla określonych typów guza1,2. Te niemowlęta są również narażone na znaczną neurotoksyczność związaną z leczeniem, w tym upośledzenie umysłowe, niewydolność wzrostu i leukoencefalopatię3-7. Słabe wyniki i późne efekty leczenia wywoływały niechęć do leczenia małych dzieci guzami mózgu, szczególnie za pomocą radioterapii. W czasie, gdy niniejsze badanie zostało zaprojektowane, wielu rodziców zdecydowało się wstrzymać leczenie, a nie mieć możliwości długotrwałych następstw. W odpowiedzi na te problemy, członkowie Grupy Pediatrycznej Onkologii zainicjowali badanie pilotażowe w 1985 roku, w którym przedłużono chemioterapię pooperacyjną w celu opóźnienia wystawienia mózgu niemowlęcia na promieniowanie 8-17. Continue reading „Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu”

Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą ad 7

Chociaż zmiany te są statystycznie istotne, są one niewielkie. Towarzyszącym zmianom w czynności płuc towarzyszył znaczny spadek gęstości P. aeruginosa w plwocinie i mniejszy spadek liczby neutrofilów w krwi obwodowej. W przeciwieństwie do wcześniejszych ustaleń, 7,16 wpływ leczenia tobramycyny nie był zależny od ciężkości choroby. Najbardziej wyraźna poprawa czynności płuc wystąpiła w pierwszych 28 dniach podawania tobramycyny. Continue reading „Skuteczność aerozolizowanej tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą ad 7”

Niedobór białka autoimmunologicznego S u chłopca z ciężką chorobą zakrzepowo-zatorową ad 6

Praktycznie identyczne wyniki uzyskano dla osocza pacjenta i oczyszczonego białka S. Oceniono duży panel autoprzeciwciał w celu zbadania obecności dodatkowych objawów choroby autoimmunologicznej. Wystąpiła nieznaczna pozytywna odpowiedź na przeciwciała przeciw-mięśniom komórkowym (1:40) i antykardiolipinowe (IgG) (26 IU na mililitr, wartość normalna, <12,5). Poziomy składników dopełniacza C3 i C4 były prawidłowe. Przeciwciała antykardiolipinowe były nieistotne (poziom, 9 IU na mililitr) rok po orchidektomii. Continue reading „Niedobór białka autoimmunologicznego S u chłopca z ciężką chorobą zakrzepowo-zatorową ad 6”