Powiazana z Natalizumab progresywna wieloogniskowa leukoencefalopatia

Bloomgren i jego współpracownicy (wydanie z 17 maja) rozwarstwiają ryzyko progeralnej wieloogniskowej leukoencefalopatii związanej z natalizumabem (PML) za pomocą wirusa JC serostatus, statusu w odniesieniu do wcześniejszego stosowania leków immunosupresyjnych oraz czasu trwania leczenia natalizumabem. Ryzyko PML zwiększa się gwałtownie, gdy leczenie jest przedłużone do 61 do 72 miesięcy.
Pacjenci narażeni na działanie natalizumabu mają wyższy stopień replikacji wirusa JC po 12 miesiącach leczenia, głównie z powodu pogorszenia komórkowych odpowiedzi immunologicznych swoistych dla wirusa JC, 2 prowadzących do rearanżacji w regulacyjnym regionie genomu wirusa JC, który wytwarza ten neurotropowy wirus. 3 Zmniejszenie retencji limfocytów B w wtórnych tkankach limfatycznych może przyczynić się do rozpowszechnienia wirusa JC.4
Dychotomiczny wzór ryzyka PML sugeruje, że długotrwałe narażenie na natalizumab (> 48 miesięcy) może być czynniki em ryzyka PML, niezależnie od statusu w odniesieniu do wcześniejszego stosowania leków immunosupresyjnych. Chociaż końcowy punkt szacunkowy wynosił 48 miesięcy leczenia, należy zauważyć, że szacowane ryzyko 4,6 przypadków PML na 1000 pacjentów, którzy są dodatni w kierunku przeciwciał przeciw wirusowi JC i którzy nie mieli wcześniej zastosowania leków immunosupresyjnych, może dramatycznie wzrosnąć. zwiększyć po 25 do 48 miesiącach ekspozycji na natalizumab. Continue reading „Powiazana z Natalizumab progresywna wieloogniskowa leukoencefalopatia”

Ryzyko raka piersi u rodzin z mutacjami w PALB2

Przeczytaliśmy artykuł autorstwa Antoniou i wsp. (Wydanie 7 sierpnia) 1, ponieważ lubimy znać penetrację genów raka piersi, zanim zalecimy operację. Po przeczytaniu artykułu nie jesteśmy pewni, co powiedzieć pacjentom. Najprostszym sygnałem jest, że ryzyko do 70 roku życia wynosi 35%, ale jest to oparte na analizie pacjentów, którzy otrzymali diagnozę raka piersi od 1930 roku do chwili obecnej. Odpowiednia wartość ryzyka dotyczy kobiety bez raka piersi, u której wykryto mutację PALB2. Większość pacjentów w trakcie konsultacji dotyczących raka piersi w szpitalu Women s College urodziło się w 1960 roku lub później. Continue reading „Ryzyko raka piersi u rodzin z mutacjami w PALB2”

Sód i choroby ukladu krazenia

W 2013 r. Służyłem w panelu Instytutu Medycyny (IOM), którego członkowie stwierdzili, że dane opublikowane do 2012 r. Odnoszące się do wyników dotyczących układu krążenia do spożycia sodu poniżej 2300 mg na dzień były niespójne i niewystarczające1. Artykuł O Donnella i jego współpracowników (sierpień 14 wydanie), 2, który przedstawia dane z prospektywnej urbanistycznej epidemiologii obszarów wiejskich (PURE), tylko pogłębia tę pomyłkę. Jedna poranna próbka moczu jest niedokładną miarą zwykłego spożycia sodu, ignorując codzienną zmienność spożycia sodu, dobową zmienność wydalania sodu i efekty leczenia.3 Formuła Kawasaki również zawyża ekspozycję sodu w populacji USA. 4 W przeciwieństwie do tego, w badaniach nad nadciśnieniem tętniczym (TOHP) 5 średnio od trzech do siedmiu 24-godzinnych zbiórek moczu wykonano w ciągu do 4 lat, aby uzyskać bardzo dokładne oszacowanie typowego spożycia sodu przez człowieka. Continue reading „Sód i choroby ukladu krazenia”

Opornosc na leki stosowane w leczeniu androgenami w raku prostaty

Antonarakis i jego współpracownicy (wydanie 11 września) opisali istotną zależność między obecnością 7 messengerowego RNA wariantu androgen-receptora (AR-V7) w krążących komórkach nowotworowych a krótszym czasem przeżycia bez progresji swoistego antygenu (PSA), klinicznego lub przeżycie wolne od progresji radiologicznej i całkowite przeżycie u mężczyzn z przerzutowym rakiem gruczołu krętego opornym na kastrację, którzy byli leczeni enzalutamidem lub abirateronem. Szereg opcji leczenia (abirateron, enzalutamid, sipuleucel-T i rad-223) ostatnio wykazano, że przedłużają przeżycie u mężczyzn z przerzutowym rakiem prostaty opornym na kastrację, którzy nie byli wcześniej leczeni chemioterapią; identyfikacja wiarygodnych biomarkerów, które mogą przewidywać odpowiedź, powinna zoptymalizować leczenie tymi metodami. Badanie przeprowadzone przez Loriot i wsp. [2] sugeruje, że czas trwania wrażliwości na poprzednią terapię deprywacji androgenów (AD T) jest zapowiedzią skuteczności kolejnych zabiegów endokrynologicznych u pacjentów z opornym na kastrację rakiem prostaty. Loriot i in. stwierdzili, że 58% pacjentów, u których czułość na wcześniejsze leczenie trwała co najmniej 16 miesięcy, wykazywało odpowiedź PSA na kolejne leczenie, w porównaniu z 18% pacjentów o czasie trwania poniżej 16 miesięcy (p = 0,01). Continue reading „Opornosc na leki stosowane w leczeniu androgenami w raku prostaty”

Wybór strategii rewaskularyzacji u pacjentów z chorobą wieńcową AD 2

Decyzja powinna również uwzględniać wyniki angiografii wieńcowej, ze szczególnym uwzględnieniem tego, czy całkowita rewaskularyzacja za pomocą PCI wydaje się możliwa – czynnik, który uczyniłby PCI bardziej atrakcyjnym niż CABG. Chociaż wnioski te wydają się uzasadnione na podstawie aktualnych danych, powinniśmy zrobić to lepiej niż oprzeć decyzje kliniczne na wadliwych badaniach obserwacyjnych i niewymiarowych próbach z randomizacją. Niedopuszczalne jest posiadanie dowodów na obszary tak powszechne i tak kosztowne (pod względem klinicznym i finansowym) dla zdrowia publicznego4. Potrzebujemy lepszych sposobów na gromadzenie i analizowanie dużej ilości danych klinicznych, aby lepiej informować o praktyce w miejscu opieki. .5 Potrzebujemy również bardziej usprawnionych metod osadzania randomizacji w działaniach klinicznych, tak aby proces badawczy był łatwiejszy niż utrudniony. Szwedzki system opartych na rejestrach randomizowanych badań jest jednym z takich innowacyjnych podejść6; Inna to inicjatywa, która wykorzystuje sieci elektronicznych danych dotyczących systemu opieki zdrowotnej, które zostały ostatnio wprowadzone przez Instytut Badań nad Pacjentami. Continue reading „Wybór strategii rewaskularyzacji u pacjentów z chorobą wieńcową AD 2”