Lokalne odnowienie dystrofiny za pomocą antysensownego oligonukleotydu PRO051 cd

Głównym wynikiem tego badania były zdarzenia niepożądane w czterech przedmiotach; drugorzędowymi wynikami były specyficzne pomijanie egzon-51 i dystrofina. Metody
Pacjenci i projekt studiów
Pacjenci z dystrofią mięśniową Duchenne a w wieku od 8 do 16 lat byli uprawnieni do udziału w badaniu. Wszyscy pacjenci mieli delecje, które można było skorygować poprzez pominięcie egzonu-51 i nie wykazywali dowodów dystrofiny na poprzednią diagnostyczną biopsję mięśnia. Dozwolone było jednoczesne leczenie glikokortykosteroidami. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od pacjentów lub ich rodziców, stosownie do przypadku. W czasie oznaczania wstępnego (do 60 dni) potwierdzono status mutacji każdego pacjenta i pozytywną odpowiedź na pomijanie egzonów w PRO051 in vitro, a stan mięśnia piszczelowego przedniego określono za pomocą obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) ważoną metodą T1 .21 U pacjentów włączonych do badania, włókniak i tkanka tłuszczowa mogą stanowić nie więcej niż 50% ich docelowego mięśnia.
Podczas wizyty podstawowej oceniono środki bezpieczeństwa. U każdego pacjenta noga, która miała zostać wstrzyknięta, została przymocowana za pomocą specjalnie przygotowanej formy z tworzywa sztucznego, a jej pozycja została zarejestrowana. Miejscowa eutektyczna mieszanina znieczulenia miejscowego (EMLA) została użyta do zdrętwienia skóry. Cztery wstrzyknięcia PRO051 zostały podane wzdłuż linii mierzącej 1,5 cm biegnącej pomiędzy dwoma małymi tatuażami skórnymi przy użyciu igły elektromiograficznej 2,5 cm (MyoJect Jednorazowa elektroda igłowa, akcesoria TECA) w celu zapewnienia dostarczania domięśniowego. Objętość każdej iniekcji wynosiła 200 .l, zawierającą 200 .g PRO051, która była zdyspergowana w równych porcjach pod kątami około 30 stopni.
W 28 dniu ponownie oceniano środki bezpieczeństwa. Nogą, którą wstrzyknięto, umiejscowiono przy użyciu własnej formy pacjenta i wykonano biopsję mięśnia półotwetowego pomiędzy tatuażami w znieczuleniu miejscowym za pomocą kleszczyków z dwiema szczękami o ostrych krawędziach (Blakesley Conchotoma, DK Instruments). 22 Biopsja próbkę zamrożono szybko w 2-metylobutanie chłodzonym w ciekłym azocie.
Pacjenci byli leczeni sekwencyjnie od maja 2006 r. Do marca 2007 r. I zgodnie z wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej oraz postanowieniami Deklaracji Helsińskiej. Badanie zostało zatwierdzone przez Holenderski Centralny Komitet ds. Badań z udziałem Ludzkich Pacjentów oraz przez lokalną komisję do spraw oceny instytucjonalnej w Leiden University Medical Center. Wszyscy autorzy przyczynili się do opracowania projektu, wzięli udział w gromadzeniu i analizie danych, mieli pełny i bezpłatny dostęp do danych, wspólnie napisali manuskrypt i ręczyli za kompletność i dokładność prezentowanych danych i analiz.
Opis PRO051
PRO051 jest syntetyczną, zmodyfikowaną cząsteczką RNA o sekwencji 5 -UCAAGGAAGAUGGCAUUUCU-3 .23. Niesie pełnej długości cząsteczki rybozy podstawionej 2 -O-metylem i tiofosforanowe wiązania międzynukleotydowe. Lek był dostarczany przez Prosensa BV w fiolkach zawierających mg liofilizowanego materiału bez dodatku. Został rozpuszczony i podawany w sterylnej, niezarezerwowanej soli fizjologicznej (0,9% chlorku sodu). PRO051 nie został uznany za mutagenny na podstawie testu bakterii Ames. W badaniach bezpieczeństwa dotyczących dobrej praktyki laboratoryjnej szczury, którym podawano jednorazowo do 8 mg na kilogram masy ciała domięśniowo i 50 mg na kilogram dożylnie nie wykazały żadnych działań niepożądanych; małpy otrzymujące PRO051 przez miesiąc zdawały się tolerować dawki do 16 mg na kilogram na tydzień, gdy lek podawano przez dożylną 1-godzinną infuzję lub przez wstrzyknięcie podskórne, bez klinicznie istotnych działań niepożądanych.
Test wstępny in Vitro
Wcześniejsza pierwotna hodowla mioblastów 19 została wykorzystana do wstępnego oznaczenia Pacjenta 4
[patrz też: poradnia rehabilitacyjna dla dzieci, badanie podoskopowe, krew oddawanie ]