Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu czesc 4

Całkowitą lub częściową odpowiedź uzyskano u 39 procent spośród 102 pacjentów, którzy mogliby zostać poddani ocenie. Wskaźnik odpowiedzi różnił się istotnie w zależności od rodzaju guza (P = 0,05), od 0% u dzieci z glejakami mózgu-trzonu do 60% u dzieci ze złośliwymi glejakami (Tabela 3). Osiemnaście dzieci miało pozytywne mielogramy. W tej podgrupie 61 procent miało odpowiedzi (siedem pełne i cztery częściowe). Czworo dzieci miało przerzuty śródczaszkowe, które różniły się radiologicznie od pierwotnych guzów; jeden miał pełną i dwie częściową odpowiedź. Siedemnaście dzieci miało pozytywne wyniki badań cytologicznych dotyczących analizy płynu mózgowo-rdzeniowego; z nich 11 miało pełne odpowiedzi (65 procent). Troje dzieci miało pozytywny wynik badania kości; dwie miały pełne odpowiedzi, a jedna miała stabilną chorobę.
Bez progresji i całkowite przeżycie
Tabela 4. Tabela 4. Stopa wolna od progresji i całkowita stopa przeżycia. Ryc. 1. Ryc. 1. Bez progresji i całkowite przeżycie u dzieci od 0 do 23 miesięcy i od 24 do 36 miesięcy w wieku diagnozy. Nie było statystycznie istotnych różnic między grupami wiekowymi.
Jak pokazano w Tabeli 4, wskaźnik przeżycia wolnego od progresji wynosił 41 procent na rok dla dzieci w wieku od 24 do 36 miesięcy w chwili rozpoznania i 39 procent w wieku dwóch lat dla dzieci, którym postawiono diagnozę przed ukończeniem 24 miesięcy. W ten sposób można było opóźnić radioterapię u znacznej części pacjentów: jeden rok dla dzieci w wieku od 24 do 36 miesięcy w chwili rozpoznania i dwa lata dla osób w wieku poniżej 24 miesięcy. Bez progresji i przeżycia całkowitego nie różniły się istotnie między dwiema grupami wiekowymi, mimo że dzieci nadal otrzymywały chemioterapię przez drugi rok, podczas gdy starsze dzieci otrzymywały radioterapię po roku chemioterapii (ryc. i tabela 4).
Ryc. 2. Ryc. 2. Przeżycie wolne od progresji u dzieci z rakiem błony śluzowej jamy ustnej, wyściółczaków, złośliwych glejaków lub pierwotnych guzów neuroektodermalnych. Różnice między grupami były znaczące (P = 0,003).
Rycina 3. Ryc. 3. Przeżycie całkowite u dzieci z rakiem błony śluzowej jamy ustnej, wyściółczaków, złośliwych glejaków lub pierwotnych guzów neuroektodermalnych. Różnice między grupami były znaczące (P <0,001).
Analiza odpowiedzi w zależności od rodzaju guza wykazała istotne różnice zarówno w zakresie przeżycia wolnego od progresji (P = 0,003), jak i całkowitego (P <0,001); guzy zarodkowe (prymitywne guzy neuroektodermalne) miały najmniej korzystne rokowanie (tab. 4). Większość niepowodzeń leczenia wystąpiła w ciągu pierwszego roku leczenia (ryc. 2 i ryc. 3).
Ryc. 4. Ryc. 4. Przeżycie bez progresji według stopnia resekcji chirurgicznej. Pacjenci, u których guzy były całkowicie wycięte, mieli znacznie lepsze przeżycie wolne od progresji niż wszystkie inne grupy (P <0,001). Stwierdzenie to nie dotyczyło pacjentów z przerzutami w momencie rozpoznania, gdy analizowano je osobno.
Ryc. 5. Ryc. 5. Bez progresji i całkowity czas przeżycia u 13 dzieci z rdzeniakami zarodkowymi i 16 dzieci z wyściółczakiem, u których występuje całkowity całkowity całkowity resekcji i brak przerzutów. Szacunkowe odsetki przeżycia bez progresji i całkowitego przeżycia u tych pacjentów były zachęcające
[więcej w: tonik z kwasem laktobionowym, urolog ciechanów, beagle allegro ]