Chemioterapia pooperacyjna i opóźnione promieniowanie u dzieci poniżej trzeciego roku życia z nowotworami złośliwymi mózgu cd

Gdy nie było jasne, czy nieprawidłowości w skanach pooperacyjnych stanowią pozostałości nowotworu lub artefaktów pooperacyjnych, pacjentów uważano za niezdolnych do oceny pod względem stopnia chirurgicznej resekcji lub odpowiedzi na chemioterapię. Dzieci, u których występowały kliniczne objawy postępu choroby, pomimo badań wskazujących na pozornie stabilną chorobę, uznano za mające postępującą chorobę, jeśli nie można było określić innej przyczyny pogorszenia stanu klinicznego. Reakcja zmian przerzutowych, oceniana za pomocą mielografii, MRI kręgosłupa, analizy cytologicznej i skanowania kości, została określona przez indywidualnych badaczy podczas chemioterapii. Uważano, że pacjenci mieli pełną odpowiedź, jeśli analiza cytologiczna ujawniła brak złośliwych komórek w dwóch oddzielnych próbkach płynu mózgowo-rdzeniowego. Jeśli pacjenci nadal mieli pozytywne wyniki cytologiczne, byli klasyfikowani jako posiadający stabilną chorobę, a pacjenci z ujemnymi wynikami cytologicznymi, którzy następnie uzyskali wynik pozytywny, zostali zidentyfikowani jako osoby z postępującą chorobą.
Analizy statystyczne
Metoda Kaplana i Meiera22 została wykorzystana do skonstruowania tablic życia, a do porównań wykorzystano statystykę chi-kwadrat log-rank23. Czynniki prognostyczne zostały ocenione przy użyciu liniowego modelu liniowego24 proporcjonalnego zagrożenia Cox. Gdy częstotliwości były wystarczająco duże, do analizy tabel kontyngencji użyto klasycznej statystyki chi-kwadrat25. W przeciwnym razie zastosowano dokładny test26.
Pomiary wysokości i masy uzyskane w ciągu miesiąca od rozpoczęcia chemioterapii porównywano testem t z wynikami uzyskanymi po roku (. 30 dni) u dzieci, które nie pozostały wolne od progresji guza podczas chemioterapii. Aby ocenić zmiany w grupie badanej w stosunku do normalnych populacji, wartości wzrostu i masy z zostały obliczone ze standardowych krzywych wzrostu27.
Analizy zmian w wynikach rozwojowych oparto na t-testach. Gdy liczby były małe lub pojawiały się obawy o brak statystycznej normalności lub obecność wartości odstających, analizy powtórzono za pomocą testu nieparametrycznego (test sumy rang Wilcoxona), który dał podobne wyniki.
Wyniki
Od sierpnia 1986 r. Do kwietnia 1990 r. Do badania włączono 206 dzieci. Osiem z nich zostało wyłączonych z analizy z powodu niskiej jakości nieprawidłowości w analizie histologicznej lub, w jednym przypadku, obecności wielu pierwotnych guzów z różnymi objawami histologicznymi. Pacjenci byli równomiernie rozmieszczeni w zależności od wieku: dwie trzecie osób w wieku poniżej dwóch lat w chwili rozpoznania, z czego połowa była w wieku poniżej jednego roku (tabela 1). Obecność przerzutów podpajęczynówkowych korelowała z odkryciami histologicznymi, a przerzuty podpajęczynówkowe wykrywano częściej u dzieci z prymitywnymi nowotworami neuroektodermalnymi (33 procent) lub rdzeniakami zarodkowymi (42 procent) niż u dzieci z wszystkimi innymi typami nowotworów (15 procent).
Odpowiedź na chemioterapię
Tabela 3. Tabela 3. Odpowiedź na dwa cykle cyklofosfamidu i winkrystyny, w zależności od rodzaju nowotworu. Spośród 198 pacjentów, u których można było ocenić odpowiedź na chemioterapię, 57 pacjentów zostało poddanych całkowitej resekcji chirurgicznej (tabela 2), a 39 miało niepełne dane obrazowe
[więcej w: olej ryżowy na włosy, urolog ciechanów, ubranka do chrztu allegro ]